Har moral, men manglar 25 kroner

På laurdag var eg parkeringsvakt for Viking, før og under kampen mot Ålesund. Eg sto altså og tok betaling, kroner 25, og peika på kor folk kunne parkere.

Opp gata inn mot parkeringsplassen, der eg sto, kom køyrande ein gråhåra mann i ein stor, svart bil, og eg kjende umiddelbart igjen bispen, Ernst Baasland, i førarsetet. No er eg ikkje tilhengar av å tillegge biskopar høgare moral enn vanlege folk, men akkurat Baasland trur eg på. Eg trur rett og slett Baasland er ein tvers igjennom real kar, han har rak rygg og god moral, slike gutar som gamle Noreg vil ha.

Det han derimot ikkje hadde i det han køyrde mot parkeringsplassen og eg myndig vinka han til meg (eg er trass alt frå fergefylket Sogn og Fjordane) var 25 kroner. Visakortet var på plass, men ikkje ein sølvpenge laust.

Biskpar er ålreite dyr, i alle høve nokre av dei. Hadde dette vore Kvarme, hadde eg kan hende nekta han adgang før han kunne gje meg pengane (sjølv om eg strengt tatt ikkje kunne ha gjort det. Men, hei -- eg er frå fergefylket Sogn og Fjordane og kan vinke folk i kva retning som helst). Men sjølvsagt fekk Baasland adgang til parkeringsplassen, mot å love å betale 50 kroner neste gong. Noe han heilt sikkert gjer, sidan han har evige trugsmål om alvorlege ting hengande over seg viss han lyg og svindlar.

Og Viking vann, gjorde dei ikkje? Spør du Märtha Louse, er det slett ikkje sikkert dei hadde vunne utan ein mann med så god kontakt med englane som Baasland på tribuna.

Klimakvoter til sals i Stavanger og omegn

Eg byrja eit nytt tilvere med ny jobb 1. august. Poenget med å nemne det her, er det at eg samstundes byrja å sykle til (og frå) jobb, og følgjeleg har vi greidd å kvitte oss med ein av bilane i hushaldninga.

Dermed forureinar eg nokså lite, og tenkte at det kan kome andre til nytte. Dersom eg då har redusert klimagassutslippa i familien vår med 50% gjennom å slutte å køyre bil (eg køyrde svært mykje meir rundt om kring enn ho eg er gift med, så 50% er eit realistisk overslag, dersom ein justerer for resten av faktorane som bidrar til forureining (forbruk, straum, etc.).

Dermed har eg ein god del prosent å gå på. Eg vil derfor leggje ut ca. 25% på marknaden, slik at latsekkar kan kjøpe seg ut av ei moralsk knipe ved å betale meg per tur. Eg sel 50% av det reduserte forbruket vårt, og dersom eg legg det til 50%-reduksjonen min, kjem eg opp i 75% reduksjon, ikkje 50. Det er likevel ganske mykje, og vil bidra til miljøet.

Eg tar betalt i antal kilometer med bil, og kvota eg sel er då tilsvarande det antalet kilometer med bil vår familie køyrer innanfor rammene til dei 25% eg legg ut på marknaden. 25% av det antalet kilometer vi køyrer, til dømes i løpet av ein dag. Viss familien min har køyrt 10 mil til dagen i snitt, dette er redusert med 50% og eg har lagt på ei 25%-kvote, sel eg altså 2,5 mil til dagen.

Prisen er på utrulege (låge) 100 kroner kilometeren. Gje melding her til bloggs, så ordnar vi pengane i ein grå konvolutt under ei eller anna bru.

Valgerd les dampande erotikk

I samband med at det er 50 år sidan Agnar Mykles Sangen om den røde rubin blei forboden i Noreg, skal Valgerd Svarstad Haugland lese utdrag frå denne boka. Dette skal skje på Nobels Fredssenter, som eit slags ytringsfridomsstatement.

Omgrepet "glede" vil eg tru kan drøftast på mange måtar, frå eit utall vinklar. Eg vil tru at det er ein lite kontroversiell påstand at du ikkje veit kva glede er viss du ikkje har ei oppfatting av det motsette, "ikkje-glede." Vi kunne jo aldri ha snakka om ein bein strek viss det ikkje eksisterte oppfattingar av krokete strekar.

Slik vil det naturleg nok forhalde seg med dei erotiske gledene òg, og eg har ved å lese om Valgerds dampande stunt på Fredssenteret funne mine erotiske fanatsiars antitese, mi krokete linje. Eg trudde lenge Vibeke Seter hadde etablert seg i min generasjon som det optimale aseksuelle vesenet, men i vaksen alder ser eg at ho har blitt solid erstatta av Valgerd.

Slik sett kan denne høgtlesinga sjåast på som ein installasjon, eller ein montasje. Eg kan ikkje tenkje meg eit større eksperiment med paradoksa og kontrastane enn det å høyre (og sjå) Valgerd lese om at Ask Burlefot stryk ei kvinne ømt over beverpelsen.

Lat oss alle håpe at det ikkje finst teikn til dramatisering i framføringa hennar.

PS: Dette med ordet beverpelsen og dømet frå rettssaka der dette blei nemnt, er for øvrig ei vandrehistorie. Ordet beverpels førekjem ikkje i noen av bøkene til Mykle, men sidan alle lèt til å tru det, fungerer det som døme i denne samanhengen. Dessutan er eg ein tilhengar av å ikkje øydeleggje gode historier med fakta.

PS 2: Ein bokhandel i Stavanger hadde for nokre år sidan sal på Mykles bøker, og reklamerte med låge prisar på boka Lasso rundt fru Lunde. Morosamt.

Svigerfaren frå Helvete er daud, leve svigerforeldra frå Helvete!

Dette gjeld kongehuset, som er ei uutømeleg kjelde til spas, og eg vil i dag glede meg over følgjande:

Ikkje før Sven-O tok kvelden, signe minnet, og med sin bortgang la ei skodde av kjedsommelegheit over kongehuset, entra ekteparet Bein scena. Det vil seie: Dei har gifta seg igjen for tredje gong, alt grunna styret rundt sonen Ari og englefru M-Lou.

Og desse to, altså ekteparet Bein, har eg verkeleg trua på: Gammalhippiar med sans for englar (ja, dei òg) hamp (vil eg tru -- goes with the territory) og fri kjærleik (seier dei sjølv) -- slikt treng kongehuset (Queen-S og H-Rex, Mette-Minus og Big-H) i fråver av Sven-O.

Eg skulle verkeleg ha likt å vore fluge i suppa under ein av dei komande familiemiddagane.

Lat ikkje englane nyse på deg

Märtha Louise Behn har starta ein skule der ho gjer deg i stand til å pleie omgang med englar.

Eg vil med dette på vegner av meg sjølv og Foreininga for 3 rekneartar ta avstand frå dette, av hygieniske årsaker. Englar er fjørkledde, og minglar med duer og liknande. Desse ber med seg parasittar. Englekontakt gjer deg dermed sjuk.

Vidare er det tilrådeleg å halde seg vekke frå englar dersom fugleinfluensaen kjem til Noreg, og i alle høve er det lurt å halde seg på avstand frå englane, heilt til influensaen er under kontroll.

6000 år er nok: Min kamp skal kronast med siger,

og den sigeren skal vinnast saman med Unge Høgre.

Unge Høgre går til felttog mot nynorsken under parolen "100 år er nok." Som kløktige lesarar av denne bloggen veit, støttar eg logikken til Høgre fullt ut: Ved å kutte ut nynorsken som skriftspråk, i alle høve til anna enn dikt og liknande fjas, får ein betre tid til å lære seg bokmål. Dette er enkel matematikk.

Eg held derfor oppe motstanden min mot at vi skal ha opplæring i heile 4 rekneartar, og føreslår å kutte ut reknearten subtraksjon under parola "6000 år er nok." Eg er litt usikker på kor lenge vi eigentleg har halde på med subtraksjon som matematisk disiplin, men vi har i alle høve subtrahert på fritida i minst 6000 år. Dessutan er subtraksjonen matematikkens Siv Jensen, negativt og surt, så denne reknearta er eit godt utgangspunkt.

Kven åt den første hummaren?

Eg kan forstå at matrettar som handlar om å konservere mat har kome til: Spekeskinke, tørrfisk, osv. Det eg ikkje heilt skjøner er kva som har føregått i hovudet til den første personen som åt ein hummar. Kva elendigheit -- kva naud! -- har vedkomande vore i, som har drive han til å i det heile tatt spekulere på kor det finst noe spiseleg i dette vemmelege dyret. Ein sann pionér, det er det han er. Eller ho.

Eg har gjort det slutt med Kramer

Med desse triste bilda var eit fleire år langt kjærleiksforhold over.

Al Jazeera og teknologi

Litt på sida, men som Mac-brukar regisrerer eg med glede at TV-stasjonen Al Jazeera vel Mac som plattform.

Og så kunne eg ha kome med ein småløyen kommentar her om at dei vel seg ein bombesikker teknologi, men det gjer eg ikkje. Slikt held eg meg for god for.

Norsk fy-ordliste

Eg er i ferd med å utarbeide ei norsk fy-ordliste. Eit fy-ord er eit ord som bør ut av det norske språket, og mykje likt Ivar Aasen tar eg på meg å samle desse orda, med forslag til koss vi skal handsame ordet og føre det tilbake i språket vårt, eventuelt erstatte det.

Sensuell

Dette ordet blir brukt på to måtar:

a) om noe som du ikkje heilt veit kva er, sidan verken intellektet eller ordforrådet ditt ikkje strekk til: ”Denne filmen var så sensuell”, ”Ein sensuell matrett”; og

b) om noe du blir seksuelt opphissa av, men der du ikkje torer innrømme det: ”Jørn Hoel er så sensuell” (ofte sagt av ei (i situasjonen) passe lubrikert, middelaldrande dame).

Når det gjeld a) er denne bruken mest utbreidd blant kulturjournalistar, og særleg dei som likar Bob Dylan. Under b) kan ein direkte omsetje ordet med ”seksuell”. Dette ordet blir oftast brukt av kvinner, men også av kvinnoider, som til dømes østrogenrike, mannlege (sett frå ein biologisk ståstad) lærar- eller sosialhøgskulestudentar.

Leksikalsk permisjonsforslag:

Ordet bør fjernast i ein tiårsperiode og deretter førast inn igjen gradvis. Kvinneblad (KK, Det Nye og Dagbladet, til dømes) bør ikkje få lov til å bruke dette ordet før i 2025, etter ei grundig opplæring, og det bør innførast sanksjonar for høgfrekvent bruk av ordet (vanleg blant kvinner mellom 25 og 45).

I svært mange tilfelle vil adjektivet "god" vere eit alternativ.